Berichten

Erfstukken, opkrabbelen, cadeautjes en fa(k)cebook.

Afbeelding
In de Paasvakantie overleed mijn oma. Zij werd bijna 91 jaar.
Precies een week ervoor was ik haar nog gaan bezoeken in het rusthuis waar ze sinds drie maanden verbleef in een mooie kamer met zicht op een tuin die ze nooit gehad had.
Ze was helder en reageerde op onze Vic die voortdurend aan het lachen was. Ze merkte op dat hij zo aan het lachen was en at een appelsien.
Een week later is ze dan plots gestorven na haar middageten.
Toch nog een beetje onverwacht eigenlijk.

Ik vertelde al dat ik wat kledij en spullen van haar overgenomen had en dat toen een beetje 'raar' aanvoelde. Haar huis wilde men beetje bij beetje leegmaken, maar er was geen haast.
Die is er nu nog niet, maar toch een beetje meer.
Zo namen we wat meubeltjes mee en kreeg ik een mooie ring die ik nu elke dag draag. Ik vind hem oprecht heel mooi al zeggen de kinderen dat hij 'speciaal' is. Dat is hij zeker voor mij.

Omdat wij naar Zwitserland op vakantie gingen kon ik niet op de uitvaart zijn en …

This life. Moed.

Courage doesn't mean you don't get afraid.  Courage means that you Will go on and you don't let fear stop you.      

Het waren al zeer vermoeiende dagen.
Een leuke vakantie maar de nasleep sloopt me.
Momenteel ploeter ik meer dan ooit voort.

En toch.

Zijn daar dromen. Toekomstplannen.

Zwitserland: onze wintervakantie

Afbeelding
Reizen doe ik graag, maar met kinderen is het lange reizen toch ook een hele opgave. Zwitserland is bijna 1000 kilometer ver weg en dat doen we dan in twee dagen. Deze keer gingen we op weg met alleen de zes jongsten en een hoop bagage.
We reden helemaal naar Zinal dat in een prachtige vallei ligt. In Zinal zelf lag helaas geen sneeuw meer. Dat vond ik tegenvallen want ik had dat wel verwacht.
Wat we kregen was acht dagen prachtig weer. Alle dagen zon, vaak zonder ook maar een wolkje. Warme dagen. Ik ben zelfs zomergerief moeten gaan kopen want ik had enkel winterkledij mee.
Gelukkig lag er boven op den berg wél sneeuw en konden ze toch skiën.
Hieronder Fee in de bergen.

Ik bleef met Vic beneden en maakte elke dag een mooie wandeling. Ook zonder sneeuw de moeite waard en vooral was het ideaal wandelweer. Toch beter dan in het hotel te moeten blijven. Omdat Vic nog borstvoeding krijgt ging ik niet naar de sneeuw en ging ik ook niet skiën. Hieronder Mats in de sneeuw.




Boven op …

Bijna op weg ....

Afbeelding
Last minute (voor de vakantie) wou of moest ik natuurlijk nog een paar dingen doen die dringend waren.
Of ook wel niet zo dringend, maar toch nog graag gedaan had zoals naar de kapper gaan of mijn nagels lakken.
Maar ook Nurofen en een koortsthermometer kopen en een zonnebril voor Vic.
Of nog meer haarspeldjes en haarrekkertjes kopen want die geraken altijd en overal zoek.
Of rekeningen betalen hier en daar.
Of plots die ene muts van Vic niet meer kunnen vinden en die toch per se mee willen nemen. Want eigenlijk had ik die wel speciaal voor deze vakantie gekocht (of toch een beetje: heel lekker warm).

En toen bleek de man maar 1 gewone broek meer te hebben die hem nog een beetje paste. Een jeansbroek. Dus moest ik nog naar de winkel om een paar broeken te kopen (zonder dat hij ze kon passen want daar had hij geen tijd voor!). Vic viel na een huilmomentje dan maar in slaap op mijn arm. Mama is heel vermoeiend :-).

Ik zocht het zwemgerief en de sneeuwschoenen bij elkaar en moest …

Niels is 10 !

Afbeelding
Vandaag vierden wij onze Niels zijn tiende verjaardag.
Zijn geboorte is de enige geboorte geweest waar ik het meeste aan te zeggen had :-) dankzij mijn vroedvrouw toen. Hij woog 4,4 kilo en was 53 cm.
Een heel gevoelige baby.

Niels is ondertussen een hele wijze grappige kerel. Een slimmerd, maar ook heel gevoelig. Hij trekt zich veel dingen aan zoals leed in 't leven.

Hij is tevreden over zijn verjaardag.
Omdat hij altijd hoge verwachtingen heeft van zo een dag en wil dat alles perfect loopt is het vaak afwachten. Buiten een kleine ruzie op zijn feestje verliep de dag gelukkig vlotjes.

We vierden het zoals gewoonlijk met taart, vlaggetjes, zingen enzovoorts.
En na lang aandringen gaf hij ook een klasfeestje. Dat doe ik niet zo graag. Maar hij wou het zo graag. En dus gingen we zwemmen met kinderen uit zijn klas en een broer en drie zussen. Het fijne is tegenwoordig dat ik oudere kinderen kan meenemen om te helpen. De oudere zussen hielden in het zwembad een oogje in het ze…

Een bril, de gelijkenissen en afscheid

Afbeelding
Ik las afgelopen weekend met veel interesse het interview met Eline.
Eline vond ik jaren geleden al een vlotte wanneer ik haar eens bezig zag, maar verder was ik geen fan.
Dat veranderde toen ze met haar brillenlijn kwam. Ik bril sinds ik 12 ben en heb zelfs nooit lenzen overwogen. Al ging ik mijn ogen laten laseren toen ik mijn huidige man leerde kennen. De afspraak voor laseren stond vast toen ik ze annuleerde.

Sindsdien probeer ik gewoon leuke brillen te kopen met wisselend resultaat.
Mijn eerste twee brillen van Eline kocht ik samen omdat ik niet kon kiezen. Hier vind ik mijn goesting wel.
Ondertussen heb ik al 3 brillen van Eline die ik afwisselend draag al heeft één absoluut mijn voorkeur. Mijn nieuwste :-).
De monturen zijn bovendien nog betaalbaar. Mijn glazen daarentegen kosten veel meer dan het montuur.
Vandaag weer veel te veel van alles. Veel rondgerij. Veel berichtjes en telefoontjes ook. Nog inpakken, nog wassen, ... Naar mijn ouders, naar de Carwash, naar de log…

The show must go on

Afbeelding
Vandaag is een bijzonder trieste dag. Ik vertel er later iets meer over.

Toch ging het leven gewoon door en pakte ik in voor al de kinderen. Enkel nog inpakken voor de man en mij nu.

Een kind ging naar een feestje, kinderen gingen naar het speelplein, ik belde met mijn mama, de man en mijn oudste, een planning werd gemaakt voor de komende dagen, .... Een dochter zit nog steeds in Spanje.

Er werd gekookt, gewassen en naar de winkel gegaan.

En ik dacht veel na. Herinneringen.